Wielki Tydzień i Wielkanoc 25 marca – 3 kwietnia 2018

Ksiądz Robert zaprasza na Rekolekcje parafialne w niedzielę Palmową.

Niedziela Palmowa – 25 marca

REKOLEKCJE PARAFIALNE

Godz. 10.45 – Gorzkie Żale
Godz. 11.00 – Msza św. z nauką rekolekcyjną. Poświęcenie palm.
Droga Krzyżowa bezpośrednio po Mszy św.
Spowiedź w trakcie Mszy św. i podczas Drogi Krzyżowej
TRIDUUM PASCHALNE

Wielki Czwartek – 29 marca – I Dzień Triduum Paschalnego

Spowiedź od godz. 17.00 do godz. 18.45
Msza św. – godz. 19.00 i po niej przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Ciemnicy
Adoracja w Ciemnicy bezpośrednio po Mszy Wieczerzy Pańskiej do godz. 20.30

Wielki Piątek – 30 marca – II Dzień Triduum Paschalnego

Spowiedź od godz. 17.00 do godz. 18.15
Koronka do Bożego Miłosierdzia – godz. 18.15
Droga Krzyżowa – godz. 18.30
Liturgia Męki Pańskiej, Adoracja Krzyża – godz. 19.00
Adoracja Grobu Pańskiego bezpośrednio po Liturgii do godz. 20.30
Post ścisły, czyli tylko jeden posiłek do syta, bezmięsny.

Wielka Sobota – 31 marca – III Dzień Triduum Paschalnego

Błogosławienie pokarmów na stół wielkanocny : godz. 12.00, godz. 17.00, godz. 18.45
Spowiedź od godz. 17.15 do godz. 18.45
Godz. 19.00 – Liturgia Wigilii Paschalnej (Msza św.), która kończy Triduum
Przynosimy świece do odnowienia przyrzeczeń chrztu św.

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego – 1 kwietnia

Msza św. – godz. 11.00

Poniedziałek Wielkanocny – 2 kwietnia

Msza św. – godz. 11.00

Download (PDF, 588KB)

Wizyta duszpasterska

Po Bożym Narodzeniu i po Nowym Roku rozpoczyna się czas wizyt duszpasterskich w naszych domach, czyli tak zwanej Kolędy. Okres Bożego Narodzenia jest czasem pogłębienia więzi z Bogiem, z rodziną, jak również z parafią. Kolęda jest oficjalną wizytą duszpasterską, dlatego przyjęcie kapłana w naszych domach jest wyrazem naszej wiary i przywiązania do Kościoła i duszpasterzy.  Czym jest kolęda i jak ją rozumieć? Przede wszystkim obejmuje ona wspólne dziękczynienie za otrzymane łaski, prośbę o błogosławieństwo w nowym roku. Modlitewne spotkanie kolędowe stanowi wyznanie wiary rodziny, które powinno zgromadzić wszystkich domowników. Wizyta duszpasterska jest przede wszystkim spotkaniem modlitewnym. Ksiądz przychodzi, by pobłogosławić rodzinie na nowy rok i wspólnie z nią się pomodlić.

Orędzia Papieża Franciszka na Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy

Przyjmować, chronić, promować i integrować imigrantów i uchodźców – to główne przesłanie Orędzia Papieża Franciszka na Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy, który jest obchodzony 14 stycznia 2018 r.

Przyjmować, chronić, promować i integrować imigrantów i uchodźców

„Drodzy Bracia i Siostry!

Przybysza, który się osiedlił wśród was, będziecie uważać za obywatela. Będziesz go miłował jak siebie samego, bo i wy byliście przybyszami w ziemi egipskiej. Ja jestem Pan, Bóg wasz!” (Kpł 19,34).

W pierwszych latach mojego pontyfikatu wielokrotnie wyrażałem szczególny niepokój z powodu smutnej sytuacji wielu imigrantów i uchodźców uciekających od wojny, prześladowań, klęsk żywiołowych i ubóstwa. Jest to niewątpliwie „znak czasów”, który starałem się odczytać, prosząc o światło Ducha Świętego począwszy od mojej wizyty na Lampedusie 8 lipca 2013 roku. Ustanawiając nową Dykasterię ds. Integralnego Rozwoju Ludzkiego chciałem aby szczególna sekcja, umieszczona tymczasowo pod moim bezpośrednim kierownictwem wyrażała troskę Kościoła wobec imigrantów, osób przesiedlonych, uchodźców i ofiar handlu ludźmi.

Każdy cudzoziemiec, który puka do naszych drzwi jest okazją do spotkania z Jezusem Chrystusem, utożsamiającym się z cudzoziemcem przyjętym lub odrzuconym każdej epoki (por. Mt 25,35.43). Pan powierza macierzyńskiej miłości Kościoła każdą osobę ludzką zmuszoną do opuszczenia swojej ojczyzny w poszukiwaniu lepszej przyszłości[1]. Troska taka musi być wyrażona w sposób konkretny na każdym etapie doświadczenia migracyjnego: od wyruszenia w drogę, od początku do końca. To wielka odpowiedzialność, którą Kościół pragnie dzielić ze wszystkimi wierzącymi oraz ludźmi dobrej woli, którzy są powołani do odpowiedzi na wiele wyzwań stawianych przez współczesną migrację z wielkodusznością, skwapliwie, mądrze i dalekowzrocznie, każdy według swoich możliwości.

W tym kontekście pragnę potwierdzić, że „nasza wspólna odpowiedź mogłaby być osnuta na czterech czasownikach: przyjmować, chronić, promować i integrować”[2].

Biorąc pod uwagę obecny scenariusz, przyjęcie oznacza przede wszystkim zapewnienie imigrantom i uchodźcom szerszych możliwości bezpiecznego i legalnego wjazdu do krajów przeznaczenia. W związku z tym pożądany jest konkretny wysiłek, by zwiększyć i uprościć przyznawanie wiz humanitarnych oraz w celu łączenia rodzin. Jednocześnie chciałbym, aby znacznie więcej krajów przyjęło programy sponsorowania prywatnego i wspólnotowego, otwierając korytarze humanitarne dla najbardziej narażonych uchodźców. Stosowne byłoby między innymi zapewnienie specjalnych wiz tymczasowych dla osób uciekających przed konfliktami do krajów sąsiednich. Odpowiednim rozwiązaniem nie są kolektywne i arbitralne wydalenia imigrantów i uchodźców, szczególnie gdy są one dokonywane do krajów, które nie mogą im zagwarantować poszanowania godności i praw podstawowych[3]. Raz jeszcze podkreślam znaczenie zapewnienia imigrantom i uchodźcom odpowiedniego i godnego zakwaterowania. „Programy przyjmowania rozproszonego, już realizowane w różnych miejscowościach, zdają się natomiast ułatwiać spotkanie osobowe, umożliwiać lepszą jakość usług i dawać większe gwarancje sukcesu”[4]. Zasada centralnego miejsca osoby ludzkiej, mocno potwierdzona przez mojego umiłowanego poprzednika Benedykta XVI[5], zobowiązuje nas do przedkładania zawsze bezpieczeństwa osobistego ponad bezpieczeństwo narodowe. W związku z tym konieczne jest odpowiednie formowanie personelu odpowiedzialnego za kontrole graniczne. Sytuacja imigrantów, ubiegających się o azyl i uchodźców, wymaga, aby zapewniono im bezpieczeństwo osobiste i dostęp do usług podstawowych. W imię fundamentalnej godności każdej osoby należy podjąć wysiłki, by opowiadać się za środkami alternatywnymi wobec pozbawienia wolności osób, które bez pozwolenia wkraczają na terytorium państwa[6].

Drugi czasownik, chronić, wyraża się w całej serii działań w obronie praw i godności imigrantów i uchodźców, niezależnie od ich statusu migracyjnego[7]. Taka ochrona zaczyna się w ojczyźnie i polega na przedstawieniu pewnych i poświadczonych informacji przed wyjazdem oraz ich ochronie przed praktykami nielegalnej rekrutacji[8]. Powinna być ona kontynuowana, w miarę możliwości, w kraju imigracji, zapewniając imigrantom odpowiednią pomoc konsularną, prawo do zachowywania zawsze przy sobie swoich dokumentów tożsamości, równego dostępu do wymiaru sprawiedliwości, możliwość otwierania rachunków bankowych i gwarancję minimalnego realnego utrzymania. Zdolności i umiejętności imigrantów, osób ubiegających się o azyl i uchodźców, jeśli zostaną właściwie rozpoznane i docenione, stanowią prawdziwe bogactwo dla przyjmujących ich wspólnot[9]. Z tego względu chciałbym, aby szanując ich godność przyznawano im swobodę ruchów w kraju przyjmującym, możliwość pracy oraz dostęp do środków telekomunikacyjnych. Dla tych, którzy decydują się na powrót do ojczyzny, podkreślam stosowność rozwijania programów reintegracji zawodowej i społecznej. Międzynarodowa Konwencja Praw Dziecka stanowi uniwersalną podstawę prawną dla ochrony imigrujących niepełnoletnich. Należy unikać wobec nich jakiejkolwiek formy pozbawienia wolności z powodu ich statusu migracyjnego. Trzeba natomiast zapewnić im regularny dostęp do nauczania podstawowego i średniego. Podobnie, konieczne jest zapewnienie legalnego pobytu, aż do osiągnięcia pełnoletniości i możliwości kontynuowania nauki. Dla małoletnich pozbawionych opieki lub oddzielonych od rodziny ważne jest zapewnienie programów opieki tymczasowej lub opieki zastępczej[10]. Respektując powszechne prawo do obywatelstwa, powinno być ono uznane i odpowiednio poświadczone wszystkim chłopcom i dziewczętom w chwili urodzenia. Stanowi bezpaństwowości, w jakim znajdują się niekiedy imigranci i uchodźcy można łatwo zapobiec poprzez „ustawodawstwo narodowe zgodne z podstawowymi zasadami prawa międzynarodowego”[11]. Status migracyjny nie powinien ograniczać dostępu do narodowych systemów opieki zdrowotnej i systemów emerytalnych, a także do przekazywania ich składek w przypadku repatriacji.

Promować to przede wszystkim starać się, aby wszyscy migranci i uchodźcy, jak i społeczności, które ich przyjmują, byli w stanie realizować się jako osoby we wszystkich wymiarach stanowiących człowieczeństwo według planu Stwórcy[12]. Pośród tych wymiarów należy uznać należne znaczenie wymiaru religijnego, zapewniając wszystkim cudzoziemcom obecnym na danym terytorium swobodę wyznawania i praktykowania religii. Wielu uchodźców i migrantów posiada umiejętności, które należy odpowiednio poświadczyć i docenić.

Ponieważ „ludzka praca ze swej natury powinna narody jednoczyć”[13], zachęcam do starań, by krzewiono integrację społeczną i zawodową migrantów i uchodźców, zapewniając wszystkim – w tym osobom ubiegającym się o azyl – możliwość pracy, kursów językowych i aktywności obywatelskiej a także odpowiedniej informacji w ich językach ojczystych. W przypadku migrantów niepełnoletnich, ich zaangażowanie w aktywność pracowniczą musi być regulowane, tak aby zapobiec wyzyskowi i zagrożeniom dla ich prawidłowego rozwoju. W 2006 roku, Benedykt XVI podkreślił, że w kontekście migracyjnym w rodzinie „zawiera się bogactwo kultury życia i przyczynia się ona do integracji wartości”[14]. Zawsze należy wspierać jej integrację, ułatwiając łączenie rodzin – w tym dziadków, rodzeństwa i wnuków – nigdy nie uzależniając tego od wymagań ekonomicznych. W odniesieniu do migrantów, uchodźców i azylantów w sytuacjach niepełnosprawności należy zapewnić większą uwagę i wsparcie. Uznając wprawdzie godne pochwały dotychczasowe wysiłki wielu krajów w zakresie współpracy międzynarodowej i pomocy humanitarnej, pragnę, by w rozdzielaniu takiej pomocy brano pod uwagę potrzeby (na przykład opieki medycznej i społecznej oraz edukacji) krajów rozwijających się, przyjmujących ogromne strumienie uchodźców i migrantów oraz aby do adresatów tej pomocy włączano podobnie społeczności lokalne znajdujące się w sytuacji niedostatku materialnego i słabości[15].

Ostatni czasownik, integrować, należy do poziomu szansy ubogacania międzykulturowego zrodzonego przez obecność imigrantów i uchodźców. Integracja nie jest „asymilacją, która prowadzi do zniszczenia albo wymazania z pamięci własnej tożsamości kulturowej. Kontakt z drugim człowiekiem pozwala raczej odkryć jego «sekret», otworzyć się na niego, aby przyjąć to, co jest w nim wartościowe, a w ten sposób przyczynić się do lepszego poznania każdego. Jest to proces długotrwały, którego celem jest takie kształtowanie społeczeństw i kultur, aby coraz bardziej stawały się odzwierciedleniem wielorakich darów, jakimi Bóg obdarza ludzi”[16]. Proces ten można przyspieszyć poprzez przyznanie obywatelstwa niezależnie od wymogów ekonomicznych i językowych oraz nadzwyczajnej procedury regulowania w przypadku imigrantów, którzy mogą poszczycić się długim pobytem w kraju. I znowu kładę nacisk na konieczność krzewienia w możliwie najlepszy sposób kultury spotkania, mnożąc możliwości wymiany międzykulturowej, dokumentując i upowszechniając dobre praktyki integracji i rozwijając programy mające na celu przygotowanie społeczności lokalnych do procesów integracyjnych. Chcę podkreślić szczególny przypadek cudzoziemców zmuszonych do opuszczenia kraju imigracji z powodu kryzysów humanitarnych. Osobom tym trzeba zapewnić odpowiednie wsparcie dla repatriacji i programy reintegracji pracowniczej w ojczyźnie.

Zgodnie ze swoją tradycją duszpasterską, Kościół jest gotów aktywnie zaangażować się w realizację wszystkich proponowanych powyżej inicjatyw, ale aby uzyskać pożądane rezultaty niezbędny jest wkład wspólnoty politycznej oraz społeczeństwa obywatelskiego, każde zgodnie z właściwą im odpowiedzialnością.

Podczas szczytu Organizacji Narodów Zjednoczonych, który odbył się w Nowym Jorku 19 września 2016 r., przywódcy światowi jasno wyrazili gotowość podejmowania wysiłków na rzecz migrantów i uchodźców, aby ocalić ich życie i chronić ich prawa, dzieląc tę odpowiedzialność na poziomie globalnym. W tym celu państwa członkowskie zobowiązały się do sporządzenia i zatwierdzenia do końca 2018 dwóch umów globalnych (Global Compacts), jednej poświęconej uchodźcom oraz jednej dotyczącej migrantów.

Drodzy bracia i siostry, w świetle uruchomienia tych procesów najbliższe miesiące stanowią doskonałą okazją do zaprezentowania i wspierania konkretnych działań, w których chciałem omówić cztery czasowniki. Zachęcam was zatem do skorzystania z każdej okazji, aby podzielić się tym orędziem ze wszystkimi uczestnikami życia politycznego i społecznego, którzy są zaangażowani – albo zainteresowani uczestnictwem – w procesie prowadzącym do zatwierdzenia dwóch umów globalnych.

Dzisiaj, 15 sierpnia, obchodzimy uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Matka Boża doświadczyła na sobie trudów wygnania (por. Mt 2,13-15), z miłością towarzyszyła drodze Syna aż po Kalwarię, a teraz uczestniczy na wieki w Jego chwale. Jej macierzyńskiemu wstawiennictwu zawierzamy nadzieje wszystkich migrantów i uchodźców świata oraz pragnienia przyjmujących ich wspólnot, abyśmy wszyscy zgodnie z najważniejszym przykazaniem Bożym nauczyli się kochać bliźniego, obcego, jak siebie samego.”

Watykan, 15 sierpnia 2017

Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy – 14 stycznia 2018

Komunikat Rektora Polskiej Misji Katolickiej we Francji na Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy – 14 stycznia 2018 roku

“Drodzy Rodacy,

W niedzielę 14 stycznia 2018 roku obchodzimy Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy. W
orędziu skierowanym do Kościoła z tej okazji papież Franciszek przytacza słowa z Księgi Kapłańskiej:
„Przybysza, który się osiedlił wśród was, będziecie uważać za obywatela. Będziesz go miłował jak
siebie samego, bo i wy byliście przybyszami w ziemi egipskiej. Ja jestem Pan, Bóg wasz!” (Kpł 19,34).
Do nas, Polaków mieszkających we Francji, te biblijne słowa przemawiają w sposób szczególny i
znaczą z pewnością więcej niż dla tych, którzy nie wyjechali i nie mają doświadczenia emigracji. My
wiemy, co znaczy być przybyszem w obcej ziemi, czym jest tęsknota za bliskimi, za Ojczyzną, jak
trudne mogą być początki nowego życia za granicą. Jako emigranci lub ich potomkowie mamy
powody przeżywać Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy nie tylko jako ważną datę w życiu Kościoła
Powszechnego, ale jako nasze osobiste święto. Tegoroczne przesłanie Ojca Świętego, oparte na
czterech czasownikach: przyjmować, chronić, promować i integrować, powinno ciągle na nowo
inspirować duszpasterstwo naszych wspólnot i wyrażać się w konkretnych gestach na rzecz
emigrantów.
Można powiedzieć, że te cztery ważne słowa Papieża wyrażają również działalność i zarazem
sens istnienia Polskiej Misji Katolickiej we Francji. Aby Polska Misja mogła dalej przyjmować, chronić,
promować i integrować potrzebne są środki materialne. Idąc za wskazaniami Kościoła, w niedzielę 14
stycznia (lub w innym odpowiednim dniu) zostanie zebrana specjalna składka na potrzeby związane z
koordynacją i wypełnieniem zadań polskiego duszpasterstwa emigracyjnego we Francji. Za waszą
ofiarność na ten cel z góry serdecznie dziękuję. Do ofiary materialnej dołączmy modlitwę w intencji
wszystkich migrantów i uchodźców, oraz byśmy sami umieli w ich twarzach rozpoznać oblicze
przychodzącego Chrystusa, który mówi do każdego z nas: „Byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie”
(Mt 25, 35).
Życzę Bożego błogosławieństwa w Nowym Roku i polecam Was wszystkich matczynej opiece
Maryi Bożej Rodzicielki.”

Ks. Bogusław BRZYS, rektor

 

Modlitwa Powszechna

Tekst przygotowany specjalnie dla polskich wspólnot we Francji przez Siostry ze Zgromadzenia Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej.

1. W Trójcy Jedyny, Boże Ojcze, prosimy, by Papież, biskupi i kapłani poprzez swoje
zaangażowanie duszpasterskie dawali wiernym przykład ojcowskiej troski wobec imigrantów,
osób przesiedlonych, uchodźców i ofiar handlu ludźmi.

2. W Trójcy Jedyny, Boże Pokoju, wstawiamy się za uciekającymi od wojny, prześladowań, klęsk
żywiołowych i ubóstwa. Zaprowadź ich w bezpieczne i gościnne miejsca, gdzie odzyskają
upragniony pokój i godne warunki życia.

3. W Trójcy Jedyny, Boże Sprawiedliwy, kieruj sercami i umysłami rządzących państwami i
organizacjami międzynarodowymi, by stanowione przez nich prawa niosły skuteczną pomoc
imigrantom i uchodźcom oraz wsparcie w budowaniu ich lepszej przyszłości w nowych
ojczyznach.

4. W Trójcy Jedyny, Boże Łaski, wspieraj Swą mocą ludzi i organizacje religijne i świeckie,
działające na rzecz tych, którzy żyją z dala od swych rodzin, są pozbawieni środków materialnych i
dóbr duchowych, opieki medycznej, społecznej i edukacji, aby mądrze i uczciwie zaspokajali ich
potrzeby.

5. W Trójcy Jedyny, Boże Świętości, umacniaj naszych rodaków żyjących poza Polską oraz
rodziny rozdzielone przez emigrację. Daj, aby w nowych środowiskach i kulturach byli świadkami
Twej miłości i ubogacali je, wnosząc wartości chrześcijańskie.

6. W Trójcy Jedyny, Boże Nadziei, przyjmij do swojej chwały imigrantów i uchodźców, którzy
nigdy nie dotarli do kresu swej ziemskiej podróży. Niech w niebiańskiej ojczyźnie osiągną cel
życia.

7. W Trójcy Jedyny, Boże Miłości, prosimy za nas, stojących przed Twoim ołtarzem. Wyzwalaj
nasze serca z lęku i uprzedzeń. Dopomóż, abyśmy wszyscy zgodnie z najważniejszym
przykazaniem nauczyli się kochać bliźniego, jak siebie samego.

Prière universelle (Service des Migrants)

1. Seigneur, nous te prions pour l’Église : qu’elle ne cesse de défendre la dignité de chaque
personne, notamment des migrants et des réfugiés. Qu’elle témoigne avec fidélité de ton amour
inconditionnel pour chacun, dans le concret de ses engagements.

2. Seigneur, nous te prions pour tous les gouvernants de notre monde : qu’ils servent le bien
commun de l’humanité, et non les intérêts économiques, politiques ou militaires de quelques-
uns. Qu’ils luttent contre toute forme d’injustice et de violence qui forcent tant de personnes à
fuir de chez elles.

3. Seigneur, nous te prions pour tous les habitants de notre pays : que nous bâtissions
ensemble notre futur, dans une diversité réconciliée et dans la reconnaissance mutuelle. Que
chacun puisse être acteur et apporter sa pierre, en déployant ses dons et ses compétences.

4. Seigneur, nous te prions pour ceux qui sont insultés et rejetés à cause de la couleur de leur
peau ou de leur religion. Nous te prions pour tous les migrants morts sur les chemins de l’exil ou
victimes de traitements inhumains.

5. Seigneur, nous te prions pour notre communauté : que nous soyons attentifs à ton appel,
celui d’accueillir, de protéger, de promouvoir et d’intégrer nos frères et sœurs migrants et
réfugiés. Que l’esprit de service, de bienveillance et d’ouverture guide nos vies.

 

 

Szczęśliwego i błogosławionego Nowego Roku 2018 !

“Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy przezwyciężyć w sobie niechęci, ile zdołaliśmy przełamać w sobie ludzkiej złości i gniewu.

Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy ludziom zaoszczędzić smutku, cierpień, przeciwności.

Tyle jest wart nasz rok, ile zdołaliśmy okazać ludziom serca, bliskości, współczucia, dobroci i pociechy.

Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy zapłacić dobrem za wyrządzone zło”

kard. Stefan Wyszyński

Na wszystkie dni roku życzę Wam wiary w sercu,

Prowadzenia i błogosławieństwa Bożego,

Radości i pomyślności oraz wszelkich łask Bożych !

Szczęść Boże !

Ks. Robert CZARNOWSKI

 

 

 

Witamy na stronie Wspólnoty polskiej w Wersalu

OGŁOSZENIA

Liturgia Świąt Bożego Narodzenia od 24 grudnia 2017 do 7 stycznia 2018

Msze święte będą celebrowane w następujących godzinach:

24 grudnia 2017  – Niedziela i  Wigilia Bożego Narodzenia
⦁ Msza św. rano o godz. 11. 00
⦁ Msza św. w nocy PASTERKA o godz. 22 00

25 grudnia 2017 – Boże Narodzenie
Msza św. o godz. 11. 00

31 grudnia 2017– Niedziela i zakończenie Roku
Msza św. o godz. 11 00

1 stycznia 2018 – Nowy Rok
Msza św. o godz. 11. 00

7 stycznia 2018 – Trzech Króli
Msza św. o godz. 11. 00